Kazimierz Kaden

Kazimierz Kaden junior, polski lekarz balneolog, urodził się 27 grudnia 1898 roku w Rabce. Był synem lekarza Kazimierza Kadena, właściciela Rabki, i bratem Adama Kadena. Ukończył gimnazjum w Krakowie, a od 1917 roku studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktorat z medycyny uzyskał 15 maja 1926 roku; później uzupełniał studia we Lwowie, gdzie zajmował się chemią analityczną. W 1927 roku pracował w Klinice Chorób Dziecięcych UJ, a rok później objął kierownictwo Uzdrowiska Rabka. Pełnił tę funkcję do wybuchu II wojny światowej. Był też prezesem oddziału Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w Rabce w latach 1936-1937.

W 1939 roku wyjechał z żoną Antoniną Wolańską do Francji. Pracował tam we francuskim Czerwonym Krzyżu i w Szpitalu Ministerstwa Opieki Społecznej oraz działał w ruchu oporu. W maju 1944 roku został aresztowany i osadzony w obozie Neuengamme. Po powrocie do Polski w 1946 roku odbudował zakład uzdrowiskowy w Rabce. Od 1949 do 1959 roku pracował w Dusznikach, następnie objął stanowisko dyrektora szpitala w Leśnicy. Od 1961 roku pracował w Warszawie w obszarze lecznictwa uzdrowiskowego. Zmarł 31 października 1985 roku w Warszawie i został pochowany na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Kazimierz Kaden (junior)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.